Rechters normeren de alimentatiehoogte; een empirisch onderzoek naar rechterlijke samenwerking in de Werkgroep Alimentatienormen (1975-2007) : Dijksterhuis, 1e editie (Boek) - ISBN 9789087280451

Recente delen

Scheiden; (ter)echter zonder rechter? Ee...

29,⁹⁵

Besluitvorming in de kinderbescherming: ...

27,⁰⁰

Echtscheidingsrecht (NOvA)

35,⁰⁰

Matrimonium et Divortium; huwelijk en ec...

65,⁰⁰

Laatste nieuwsitems bij dit boek

Kinderalimentatie fictieve draagkracht...

17-05-2010 - Kinderalimentatie fictieve draagkracht en verwijtbare werkloosheid, grens 90% bijstandsnorm De vrouw verzoekt vaststelling van kinderalimentatie. De man verzoekt nihilstelling van de kinderalimentatie. Het gezamenlijke gezinsinkomen bedroeg ten tijde van de samenleving zodoende � 1.250,-- + � 780,-- = � 2.030,--. Aan de hand van het rapport, het netto maand�inkomen en de leeftijd van de kinderen is het eigen aandeel van de ouders in de kosten van de kinderen minimaal vast te stellen op � 515,-- per maand.

Rechters normeren de alimentatiehoogte; een empirisch onderzoek naar rechterlijke samenwerking in de Werkgroep Alimentatienormen (1975-2007)

Auteurs: Dijksterhuis

Jongbloed prijs: € 35,00
Prijs e-book: € 26,25 (PDF Format)

Samenvatting

In dit rechtssociologische onderzoek staat de Werkgroep Alimentatienormen, pionier op het gebied van landelijke rechterlijke samenwerking, centraal. Dit overleg, waarin rechters van alle rechtbanken en hoven zitting hebben, houdt zich al meer dan dertig jaar bezig met bevordering van de landelijke eenheid in rechterlijke uitspraken. De Werkgroep Alimentatienormen ontwikkelde de zogenaamde Tremanormen, die de algemene wettelijke normen draagkracht en behoefte nader invullen. Rechters gebruiken deze normen als richtlijn voor hun uitspraken. Dijksterhuis heeft onder meer (ex) werkgroepleden en andere betrokkenen geïnterviewd en de vergaderingen van de Werkgroep Alimentatienormen vanaf 2002 bijgewoond. Aan de hand van thema's uit de juridische literatuur van rechterlijke samenwerking beschrijft zij gedetailleerd een aantal praktijkcasus in de periode 1975-2007, bijvoorbeeld over besluitvorming aangaande rechtspolitieke kwesties als nieuwe gezinsvormen. Dijksterhuis concludeert dat niet de wetgever, maar rechters het primaat hebben bij het normeren van de alimentatiehoogte. Met succes hebben de rechters zich tot drie keer toe verzet tegen nieuwe wetgeving en daar hun eigen alimentatiesysteem voor in de plaats gesteld. De nadruk op het rekentechnische aspect, overleg met deskundige buitenstaanders en een actieve kerngroep van alimentatiespecialisten, waren van essentieel belang voor het komen tot een eenvormig beleid. De grote invloed van de Werkgroep Alimentatienormen op het wetgevingsproces was nadelig voor de vorming van een eenvoudig alternatief systeem voor alimentatiegerechtigden en betalers. Een ander neveneffect was dat andere belangen, zoals die van de belastingbetaler, niet meegewogen werden.