Samenvatting

Iedere volwassene wordt geacht door arbeid in eigen levensonderhoud te voorzien. Deze zelfstandigheidsnorm wordt in het kader van het alimentatierecht, maar in toenemende mate ook in het bijstandsrecht voorgehouden aan alleenstaande vrouwen met zorg voor kinderen. Wordt door deze de maatschappelijke, maar ook de morele waarde van zorg voor kinderen voldoende onderkend? Wordt zorg hierdoor niet ten onrecht ondergeschikt gemaakt aan een bepaalde invulling van autonomie? In dit boek wordt onderzocht hoe in rechtswetenschappelijke commentaren en parlementaire discussies over het alimentatierecht wordt geoordeeld over de verhouding tussen zorg en autonomie. De analyse van het politie-juridisch debat wordt verhelderd door in te gaan op de morele benaderingen van een zorgethiek en een rechtvaardigheidsethiek. Geconstateerd wordt dat vanaf de jaren zeventig de waarde van financiële zorg voor de gescheiden vrouw wordt verdrongen door de norm van financiële zelfstandigheid. Daarmee samenhangend neemt de aandacht voor de waarde van zorg van kinderen. Dit leidt tot een sterkere positie van de alimentieplichtige man en een zwakkere positie van de alimentatiegerechtigde vrouw. Om zorg en autonomie beide tot hun recht te laten komen wordt een relationeel concept van autonomie bepleit, dat om een actieve verantwoordelijke van de samenleving vraagt.

Rubriek / NUR

Privaatrecht

Aankomende cursussen omtrent Privaatrecht:

Datum	Titel
19 jun	2-daagse cursus: Bouwbesluit in de praktijk, algemene regelgeving	0	0	0	0
26 jun	Investeren in vastgoed	4	0	4	0

Juridische kalender

Trefwoorden

Er zijn (nog) geen trefwoorden opgenomen voor dit boek

Literatuurlijsten

• Echtscheiding - Alimentatie